အနက္ေရာင္ဖုတ္မႈန္႕  မ်ား၊ ဖြာကနဲလြင့္ေနေသာ တိမ္ျဖဴ မြမြမ်ား၊ ပန္းစည္းမ်ား၊
 အိပ္စက္ေနျခင္းလား၊ ရိႈက္သံတခ်ိဳ႕  ရြာေနတယ္။ မုိးေလ၀သမမွန္လို႕  ေလလား။
 ျဖစ္နိင္ရင္ မ်က္မွန္တပ္မလာပါနဲ႕  ။ ဖိတ္စာယူမလာပါနဲ႕  ။ မိတ္ကပ္မလိမ္းခ်င္ပါ။
ေရမခ်ိဳးခ်င္ပါ။ စိတ္ကိုသာ သန္႕  ရွင္းေပးပါ။
တံခါး၊ တံခါး၊ တံခါးတစ္ခ်ပ္မ်ား................။
ဖြင့္ခ်ည္၊ ပိတ္ခ်ည္၊နစ္ခ်ည္၊ ေပၚခ်ည္။
သီကုံးဖူးေသာ စကားလုံးမ်ားလည္း လင္းလိုက္၊
ျမဳပ္လုိက္..........................
ေလာကဆီသို႕    ျပန္သြားၾကပါ။
ငါ့ကိုလည္း ကိုယ္စားမျပဳပါနဲ႕  ။
ဘယ္သူ႕  ကိုမွ ကိုယ္စားမျပဳပါနဲ႕  ။
ေလာကဆီသို႕   ျပန္သြားၾကပါ။
>>"အႏုပညာ အလြန္ေထြျပားနက္နဲ႕  ပါသည္။ လူတိုင္းထံသို႕   မေရာက္ႏုိင္ပါ။
လူတိုင္းလူတိုင္း နားမည္ႏုိင္ပါ။ လူတိုင္းနားမလည္ျခင္းကို အျပစ္တစ္ခုဟု ယူဆ၍ မရပါ။"
သိသလုိ ကုံးထားရေသာ စာပန္းကုံးေလးမ်ား၊ ခံစားသလုိ ဖြဲ႕  ထားေသာ
စာပိုဒ္ေလးမ်ားမို႕   
ငါသိေသာ အမွန္ကို၊ သီကုံးေပးေသာ ငါ့လက္ကိုပင္ ကိုယ္စားမျပဳေစခ်င္ပါ။
ငါသည္ အတၱရွိေသာ လူသားတစ္ဦးသာ။
ထုိ႕  ေၾကာင့္ ငါ့ကို ကိုယ္စားမျပဳပါနဲ႕   ။
ဘယ္သူ႕  ကိုမွ ကိုယ္စားမျပဳျခင္းျဖင့္ အရာတုိင္းကို တည္ျမဲပါေစ။
သင္တုိ႕  ကို ငါ သီကုံးခဲ့ျခင္းသည္.........................
၁။ စာပတီးအသိုက္ေဆာက္သလို၊
၂။ ျခအုံဖြဲ႕   သလုိ၊
၃။ ေဒါင္းမပ်ဳိအတြက္ ေဒါင္းဖိုက သလို.................
ဗီဇအသိေၾကာင့္မဟုတ္။ ေရာင္းခ်ရန္မဟုတ္ပါ။
ငါေနေသာ ေလာကဆီသို႕  ...........
ငါတတ္သေလာက္ျပန္**၍ ေပးပို႕  ျခင္း၊
ငါစြမ္းသေလာက္ေသာ အလင္းႏွင့္  အႏုပညာ ကို မီးေမာင္းထုိးျပျခင္းသာျဖစ္၏။
ထို႕  ေၾကာင့္ အရာအားလုံးဆီျပန္သြားၾကပါေစ။
ငါနွင့္အတူ ငါ့ေနာက္သို႕   မလုိက္ခဲ့ပါနဲ႕  ။
အႏုပညာ ဟာ  အရာအားလုံးမွာရွိတယ္။
အႏုပညာသမားကသာ ျမင္ႏိုင္တယ္။
အရာအားလုံးဆီျပန္သြားၾကပါ။
ေခတ္ေတြ၊ သကၠရဇ္ေတြ၊ နာရီေတြမွ လြန္ေျမာက္ပါေစ။
အေမွာင္ကို ခြင္းပါ။ အလင္းကို ထြန္းပါ။
ငါေသဆုံးသြားပါမည္။
ငါရွင္သန္လာပါမည္။
အႏုပညာေခတ္တြင္ ရွင္ျပန္လာပါမည္။
တာရာမင္းေ၀ ရွင္သန္ေနပါသည္။
ေဇာ္ဂ်ီ ရွင္သန္ေနပါသည္။
............. ရွင္သန္ေနပါသည္။
ႏွလုံးသားမ်ား၊ အသိဥာဏ္မ်ား၊ ခံစားမႈမ်ား၊
အားလုံးကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဖြင့္၍ ၾကည့္ၾကစမ္းပါ။
အနုပညာဟာ........စာေပအနုပညာဟာ
ဟိုးမွာ............ဟိုးမွာ..........
အားလုံးက လြန္ေျမာက္စြာရွိေနတယ္။
ေခါင္းစဥ္ေတြခြၽတ္ခ်၊ ၀ါဒေတြခြၽတ္ခ်
ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၾကစမ္းပါဗ်ာ။
အႏုပညာဟာ စစ္တလင္းမဟုတ္ဘူး။
အႏုပညာဟာ ဟစ္တိုင္မဟုတ္ဘူး။
အႏုပညာဟာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။
အႏုပညာဟာ အတင္းေျပာစရာ၀ိုင္းမဟုတ္ဘူး။
အႏုပညာဟာ လက္ကိုင္တုတ္မဟုတ္ဘူး။
အႏုပညာဟာ...............
         အႏုပညာဟာ............
                      အႏုပညာဟာ.............။
အက္ေဖၚဘာရွိတ္လဲ..........မလိုပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ မစ္ရွိတ္တစ္ခြက္ေသာက္ရင္း ေသဆုံးသြားတုန္းက ျဖစ္သည္။
                                                                       ဘုန္းသန္႕   ခန္႕
>>ဆရာေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၏ ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ဖတ္စာ မွ

က်မ္းစာအကိုးအကား
                   
                       ထိုသို႕  ေသာေန႕  တြင္ ေသာၾကာတံခါးပြင့္လိမ့္မည္။ ေမွာင္မိုက္ေသာအတၱမီးတို႕   ကြြဲျပိဳေပ်ာက္၍ လက္ေသာ အလင္းသည္ ေမတၱာရနံျဖင့္ လိႈင္လိမ့္မည္။ တကြဲစီလာေသာ သူတို႕  သည္လည္း အတူဆုံ၍ ခရီးဆုံးထိ ညီညြတ္စြာ ေလွ်ာက္လိမ့္မည္။ အၾကင္သူတို႕  ၏ ကြဲကြာေ၀းလြင့္ျခင္းကို မိုက္ေသာစိတ္ကူး၊ မွားေသာဆႏၵ၊ မုန္းေသာ၀ိညာဥ္ျဖင့္ အားထုတ္ေသာသူတို႕ သည္ ႏြံတြင္နစ္ေသာ ရြံခဲပမာ ကြယ္ျမဳပ္လိမ့္မည္။ ထိုသို႕   ေသာေန႕   သည္ ျမတ္ေသာ၊ မွန္ေသာ၊ ထာ၀ရျဖစ္ေသာ ယုံၾကည္မႈေမတၱာရနံ႕  ျဖင့္  ကမာၻတုိင္းလင္းလိမ့္အံ့။
 
ဂူနံရံထက္မွ အပိုင္းအစမ်ား

                   ရင္ခုန္ႏႈန္းအလြန္ ခုနစ္မိနစ္မွာေတြ႕  ရသည့္ >>
                                                     မင္းကို ကိုယ္ေလ
                                              တစ္ ထာ၀ရလုံးစာအတြက္
                                             ေလး နက္တည္ၾကည္စြာ
                                               ႏွစ္  ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ေၾကာင္းကို
                                               ရွစ္  ခိုးဦးတင္တိုင္း သစၥာျပဳလြန္းလို႕
                                               ငါး ဆူစိေျႏၵျမတ္ေတြေတာင္
                                         ခြန္ႏွစ္ ရက္ပတ္လုံး ေရႊနားေတာ္ပူေရာ့မယ္။
                 
                       အိပ္မက္နံရံမွ ခြန္ႏွစ္ဖ၀ါးအကြာမွာေတြ႕  ရသည့္>>
                               ငါမင္းကို ထာ၀ရလုံးအတြက္
                                    ပန္းဆိုျပီး ပြင့္ေပးခ်င္တာပါ။
                                 မေတာ္တဆမဟုတ္ဘူးေနာ္။
                                ေသေသသပ္သပ္ပ်ိဳးထားတာပါကြယ္။
                           I love you so much as if there will be no love
                                                                   on this earth tomorrow.

                    အသိဥာဏ္ အခန္းအမွတ္ခြန္တြင္ ခိုင္ခိုင္ခန္႕   ခန္႕   ထိုးထားသည့္>>
                                      ၾကာေတာ့ ၾကာဦးမွာေပါ့ကြယ္....
                          ကိုယ့္ထီးရိပ္ေလးအလာကို တယုတယေမွ်ာ္ေနမယ့္ခ်စ္သူ....မင္းဆီ
                         လာမွာပါ။ ေသြလြဲမႈမဲ့စြာနဲ႕   ကို လာမွာပါ။ အပါးမေရာက္ႏုိင္မီေတာ့
                         သစၥာတရား၊ ေစာင့္စည္းမႈ ၀တၱရားေတြနဲ႕  ျခဳံကိုယ္တို႕  လုံၾကမယ္ေလ။
                         ရြာစမ္းပါေစ....သည္းျပ၊ မည္းျပစမ္းပါေစကြယ္.....
                         အဲဒီမိုးေတြေအာက္မွာ ကိုယ္တို႕   မားမားရပ္ႏုိင္ေအာင္
                        အခုတည္းက ၾကိဳးစားပန္းစား အားထုတ္ယဥ္ေက်းၾကစို႕  ။

 ပုံျပင္မဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္း
                 
                      တခါကျဖစ္သည္။ ေကာင္ေလးတစ္စင္း ကမၻာေပၚေၾကြက်၏။ ေကာင္မေလးတစ္ငုံ ကမၻာမွာ ထပြင့္၏။ ထိုေန႕  သည္ ``ထာ၀ရကိန္းအကၡရာ´´ ပိုင္စိုးေန႕   ျဖစ္ေၾကာင္း ေလာကအို မွတ္သားမိ၏။
                      က်မ္းစာအကိုးအကားမ်ားအရလည္းေကာင္း၊ တခိ်ဳ႕  ေသာအခ်က္အလက္မ်ားအရလည္းေကာင္း လူသားတုိ႕  သည္ ဆြဲငင္ႏုိင္ၾက၏။ ဖန္ဆင္းရွင္အိပ္ငိုက္ေနေသာ အခ်ိန္တြင္းမွာပင္.. ေကာင္ေလးက နံရိုးမထုတ္ဘဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖင့္သာ ေကာင္မေလးကို ဖန္ဆင္း၏။ ျပန္လည္ဖန္ဆင္းျခင္းျဖစ္၏။ ထိုေန႕  သည္ ``ထာ၀ရကိန္းအကၡရာ´´ ပိုင္စိုးေန႕   ျဖစ္ေၾကာင္း ေလာကအို မွတ္သားမိ၏။
                      ခရီးေပါင္းစုံကို ႏွင္ရန္တက္ကို ခတ္၏။ရြက္ကို ျဖန္႕  ၏။ သမုဒၵရာကို ျဖတ္၏။ ေလာကကို သိမ္း၏။ လူသားေသြးေတာ္၏ ေအာင္လံကို တင္၏။ တားျမစ္ထားေသာ တံခါးကို တြန္း၍ဖြင့္၀င္မည္။ ဖန္ဆင္းရွင္ တည္ခဲ့သေယာင္ ေက်ာ္ၾကားေနေသာ ဥယ်ာဥ္ကို လူသားလက္ျဖင့္သာတည္ခဲ့ေၾကာင္း သက္ေသျပရန္ ေၾကညာခ်က္ကို ဖတ္ၾကားမည္။ တိုေန႕  သည္လည္း ``ထာ၀ရကိန္းအကၡရာ´´စိုးပိုင္ရာေန႕  ျဖစ္ေၾကာင္း ေလာကသည္ မွတ္သားေစရမည္။ ထုိသို႕  ေကာင္ေလးသည္ ေၾကြးေၾကာ္ကာ.... ဘ၀ကို ဗိုလ္၀င္ခံ၏။ တိုက္ဆိုင္စြာပင္ တိုေန႕  သည္လည္း ``ထာ၀ရကိန္းအကၡရာ´´ စိုးပိုင္ရာေန႕  ျမတ္ ျဖစ္ေနေလ၏။
                                                                                                                           ဘုန္းသန္႕  ခန္႕
                                                                                                                           7.7.2009
142857 ဆိုသည္ ကိနး္မ်ားကို 7 ျဖင့္ 1 မွ 9 အတြင္းကိန္းမ်ား (7 မပါ)ကို စားလွ်င္ရပါသည္။ ဘယ္ေတာ့မွ မဆုံးေသာကိန္းစဥ္ျဖစ္ပါသည္။အားလုံးတစ္လုံးတည္း က်န္ေအာင္ျပန္ေပါင္းလွ်င္ 9 ရပါသည္။ 7 ကို The Number of Eternity ဟု ေခၚပါသည္။ေနာက္မွပဲ ထပ္ျပီးရွင္းပါဦးမည္။ ခုေတာ့ ဘိုင္က်ေနသျဖင့္သည္းခံပါ။--