ဘယ္လုိေတြက ''မြန္ျမတ္ျခင္း''လဲ။
လမ္းေတြမွာ နည္းက်လမ္းက် လြဲေနရတယ္။
လူမမာဓာတ္စာနဲ႕ အားေပးစကားသံမ်ား၊
ၾသဘာသံေယာင္နဲ႕ ေျခထိုးသီခ်င္းမ်ား၊
အရာရာက ခ်က္က်လက္က် လည္ပတ္လုိ႕။
"ျမိဳ႕ျပရင္ကြဲဒဏ္ရာနဲ႕ ည" ကေျပာရဲ့...........
"ေတာအုပ္က က်ယ္က်ယ္
  ငါက သိပ္ငယ္လြန္းတယ္" ...........တဲ့။
မီးဒတ္က သူ႕လက္ကိုသူ ရြံ႕မုန္းသလို
ျမိဳ႕ျပဟာ သူ႕ဘ၀ကုိသူ အန္ခ်ပစ္ခ်င္ခဲ့လိမ့္မယ္။
သူ႕ခႏၵာေဗဒမွာ မီးနီဖြင့္လမ္းမေတြပါေနရဲ့။
အိမ္ျပန္ေနာက္က် သူတိုင္းကို အကဲျဖတ္ဖို႕
ေပတံတစ္လက္ဟာ အတိုအရွည္ ညီမပစ္ခ်င္ခဲ့ဖူး။
ဒီလိုနဲ႕ပဲ
ေပတံေလးဟာ အိပ္မက္တစ္စီးရဲ့ ေနာက္ျမီွးေပၚ
တြယ္ကပ္ လုိက္ပါသြားရေပါ့..........။
ကိုယ္ပိုင္သင္ပုန္းၾကီးဖတ္စာကို မေက်သူေတြက
ေဆာင္းခါးခါးေတြၾကားမွာ ဆက္ရပ္ရင္း ေမာဟႏွင့္အေပါင္းအပါတစ္စု ေနာက္ကို လုိက္သြားၾကျပီ။
တေရးႏိုးစ လမင္းက ေယာင္ရမ္းျပီးေအာ္တယ္............
"အား................မိုးမလင္းေသးဘူးပဲ"
ျပီးေတာ့ မီးမပိတ္ဘဲ ျပန္အိပ္သြားရဲ့။
သူ႕မွာ အရပ္မ်က္ႏွာျပမထားမိတဲ့
ရတနာေျမပုံတစ္ရြက္ကလြဲရင္ ဘာမွ မရွိခဲ့ဘူး။
အိပ္မက္က လက္မတို႕ဘဲေျပာသြားတယ္.......
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ႏိုးပစ္လုိက္ေတာ့တဲ့။
မင္းအမက္ခံရတာ ငါ့ရင္နာလုိက္တာတဲ့။



အေ၀းက ေခါင္းေလာင္းသံၾကားမိေတာ့မွ...........
ေၾသာ္...........
                   ႏြံေဆးမိုးေတြ ရြာစျပဳေနပါေပါ့လား................
                                                                  ဘုန္းသန္႕ခန္႕
                                                               A123626JAN09
--

ငါ့လက္ကေန မီးေတြပန္းထြက္ေနပါ့လား......

တစ္ခ်ိန္က ပိုးစလို ရြာသြန္းခဲ့တဲ့ေကာင္းကင္

အခုေတာ့ ........

ထုသားေပသားက်လို႕......

အရာရာမွာ ၾကမ္းရွ

ေမေမ.......သားလက္ဖ၀ါးေတြ၊

တစ္ခါက ေမေမေျပာဖူးတဲ့

အႏုပညာလက္၀ါးျပင္ေလး...

အခုေတာ့ ၾကမ္းတမ္းမာရင့္

ေလာကရဲ႕ ပထမ ရင္ျပင္မွာ

သား .... ၾကံ႕ၾကံ႕ ခံရင္း ရဲရင့္ေနရဦးမယ္။

။            ။ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း မေျပာေတာ့ဘူး.....။        ။

ဘယ္သူမွလည္း ေ၀့မၾကည့္ခ်င္တဲ့

လမ္းအိုေဘးက ေညာင္ပင္ၾကီးလို....

မီးဒဏ္၊ ႏွင္းဒဏ္

ကုပ္ကပ္ရင္ဆိုင္ရင္း..........

အဲဒီ ပင္လယ္ကို ေမာင္းပစ္မယ္။

ဟင့္အင္း....... မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး...........

ငါ့လက္ေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္လုိ႕မရတဲ့ 

အရာမွန္သမွ်ကို မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ဘူး။

ငါ့လက္ေတြနဲ႕ တည္ထားလုိ႕ရတဲ့

တရားကိုပဲ ...... ငါ ကိုးစားေတာ့မယ္။

မွီခ်င္လို႕ ရွာခဲ့တာလား........

မိုးခ်င္လုိ႕ ရြာခဲ့တာလား..........

ဒီေလာက တရားကိုလည္း

ငါက မကိုးကြယ္ဘူး။

 ဘယ္သူ႕ရဲ႕ နီတိကိုမွလည္း

ငါက မစြက္ဖက္ဘူး၊

သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္ကိုလည္း

ငါ၀င္ သရုပ္ေဆာင္ခြင့္ မရခဲ့ဘူး၊

ငါ့အတြက္ ဇတ္ညႊန္းကို 

 ငါပဲေရးေတာ့မယ္။

ဒီမွာ ဘုရားသခင္....

သင္ဖန္ဆင္းခဲ့ေစဦး

အကၽြန္က ၾကြက္ေခ်းထဲ ၀င္ေနမိတဲ့ ဆြမ္းဆန္....

ေတေလနံေတာ့ သင္းေနလိမ့္မယ္။

ဘာလဲ....ဘာလဲ........လို႕

၀ိုင္းေမးၾကတိုင္းမွာ...

ျပန္မေျဖျဖစ္ခဲ့တာက လြဲရင္....

အားလုံးနဲ႕ သင့္တင့္ေနပါတယ္။

ေမေမ........

သားလက္ၾကမး္ၾကမး္ေတြနဲ႕ ေဆာက္ထားမိတဲ့

ေရႊေပခ်ပ္ပါ...........

ပင္လယ္ဆီကို ေမွ်ာလိုက္မယ္။

ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္ကိုးေတာ့တဲ့အခါ

..................................

.................................

အရာရာဟာ

လွလိုက္တာဗ်ာ။

မေၾကာက္ဘူး........

မေၾကာက္ပါဘူး..........

ငါဟာ..............

ေလာကနကၡတ္မွာ

ၾကာျဖဴကလြဲရင္

ဘယ္သရုပ္ကိုမွ 

ဒူးမေထာက္ခ်င္တဲ့.......

 လူသားႏူထရီႏို ( human neutrino) ျဖစ္တယ္။

                                                                  ဘုန္းသန္႕ခန္႕

 

 neutrino သည္ ျဒပ္ထုမရွိ၊ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္မရွိ၊ အလ်င္သာရွိေသာ အမႈန္တစ္မိ်ဳးျဖစ္ပါသည္။