တစ္နပ္ေလွ်ာ့မစားခ်င္ေသာ ပါမုန္႕ေလး

ခ်စ္သူေရ………

တန္ဖိုးနည္း တယ္လီဖုန္း၊ တန္ဖိုးနည္း အိမ္ယာ၊ တန္ဖိုးနည္း စကားလုံး

အဲ့လိုအဲ့လို

တန္ဖိုးနည္းေတြေခတ္မွာ မင္းကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္

တန္ဖိုးၾကီးခ်စ္သူေလးပါ …. ခ်စ္သူရယ္

ဟိုးအတိတ္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတယ္

“Qu’ils mangent de la Briode!”           တဲ့ေလ…….

မမီမကမ္းသူ႕အသိဥာဏ္နဲ႕ က်င္လည္ရာပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ေပါ့…..

သူသိသလိုေျပာခဲ့တာေလးေလ…….. ကိုယ့္မွာ

မင္းရွိေနလို႕ေတာ္ေသးရဲ႕ ….တကယ္ကြယ့္

မင္းကလြဲရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေျပာင္းမခ်စ္ႏုိင္ဘူးကြယ္……..

ထမင္းတစ္နပ္တည္းစားေနရသူကို တစ္နပ္ထပ္ေလ်ာ့ဖုိ႕ေျပာလာရင္

တရားလက္လြန္ျဖစ္သလိုပဲ………

တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္သူေလးကို တစ္ရက္ထပ္ေလ်ာ့ျပီးေတာင္

မခ်စ္ေယာင္ ေဆာင္ႏိုင္ပါဘူးေနာ္၊

ေနာက္ဆုံးမွာ ဘာမ်ားျဖစ္မလဲလို႕ အရင္ဆုံးကတည္းက တင္တင္ၾကိဳၾကိဳ ရင္ေမာခဲ့ဖူးရဲ႕….

ဘယ္သူမွ မသိဘူး၊ ေခတ္အလိုက္မွာေတာင္ ကိုယ္က တစ္သီးပုဂၢလ၊ တကယ္(တကယ္)

ကိုယ့္အသည္းၾကားမွာ မဲတစ္ျပားမရွိဘဲ မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္၊ ျပီးေတာ့

ဘယ္သူမွလည္း ယွဥ္ျပိဳင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မဲ့ တကယ္ဆိုနင္က ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္အာဏာရွင္မေလးေလ၊

တန္ဖိုးနည္းစကားလုံးေတြမထြက္တတ္တဲ့ ငါ့ကိုေတာ့ ခဏမၾကာခြင့္လြတ္……

နင္ၾကည္ျဖဴဖို႕ဆို ငါ တံစို႕လက္ေဆာင္ေပး၀ံ့တာပဲကိုကြယ္၊

လက္ညိဳးေထာင္ေခါင္းျငိမ့္ျပီး၊  ၾကည့္ေသခ်ာ…. ငါ့တံခြန္ဆိုတာ နင့္ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးပဲကြယ့္၊

သူတစ္ျခားေတြက ပါတီစုံအခ်စ္ေတြကို လက္ခံက်င့္သုံးၾကေစဦး ငါကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္

နင့္ငါ့ကို အာဏရွင္ဆန္ဆန္ ခ်စ္ခ်င္လည္းခ်စ္ေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ မုန္းမာန္ျငိဳးျခမစားေၾကး…….

ေက်းစြပ္တတ္တဲ့ တစ္ခါကေခါင္းျငိမ့္သူေတြလို အားလုံးနင့္အျပစ္လို႕  ငါဘယ္ေတာ့မွ

ေထာင္လက္ညိဳးခ်မစြတ္စြဲပါဘူးကြယ္…….

လမ္းခ်င္းတူလို႕ လူခ်င္းေတြၾကျပီးမွ

အၾကံတူလာရင္ ရန္သူလို႕ ေျခပုန္းခုတ္ၾကတဲ့ ေခတ္မွာ

ကိုယ္ကေတာ့ အၾကံတူရင္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္လို႕ သတ္မွတ္၀ံ့တယ္ကြဲ႕…

ဒီေတာ့… နင္က ငါ့ရဲ႕ ၾကင္နာသူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္

ငါ့လက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ထား….. ေတာ္ေတာ္ၾကာ

ယဥ္ေက်းမႈေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး အတင္းေတြကို တရား၀င္ေအာင္ မ်က္စီမွိတ္ေျပာၾကေတာ့မယ္

ရယ္ေနလိုက္ေပါ့ ခ်စ္သူငယ္…………

သူတို႕မသိတဲ့အသိဥာဏ္ကို ကိုယ္တို႕လူငယ္ေတြ ရင္နဲ႕ရင္းလို႕

ေသြးစဥ္စက္ဆက္ နင့္နင့္သီးသီးသိခဲ့ၾကျပီးျပီပဲ…….

တစ္ခါကေျပာဖူးသလို ေရွ႕ကို

ထုံးေတြျဖဴးထားလည္း လက္ကိုဆုပ္ကိုင္တင္းတင္းဆြဲ

ခပ္ရဲရဲ ခ်စ္ျမတ္ယုံၾကည္ဆက္မယ္ေလ…………

ျပိဳက်ေနတဲ့လမ္းကိုအျပစ္မေျပာဘဲ……. လမ္းအသစ္ကို ကိုယ့္လက္ေတြနဲ႕ေဖာက္

ခ်စ္သူကို ဟိုးျပျပက အိမ္ငယ္ေလးဆီ ေပြ႕ခ်ီေခၚသြားပါ့မယ္……….

အတိအက်မဟုတ္ေပမယ့္ ဒီတစ္ခါ ခြဲရတာ သိပ္ကို ၾကာလြန္းေနျပီကြယ္…….

တနဂၤေႏြေန႕ေလးက စေနေန႕ေလးကို ေမွ်ာ္ရတာ သိပ္ကို ေ၀းရက္စက္စက္ၾကာ၊

ခ်စ္သူကို သၾကၤန္ေရမေလာင္းဖူးတဲ့ ေကာင္ေလး၊

ခ်စ္သူရဲ႕ ရိုးရာဆန္ဆန္ကဟန္ႏြဲ႕ေႏွာင္းကို မျမင္ဖူးသူေကာင္ေလး၊

ခ်စ္သူနဲ႕အတူ ကန္ေတာ္ၾကီးကို မေရာက္ဖူးသူေကာင္ေလး၊

အခုလည္း ေမတၱာေတာ္ေန႕မွာ ခ်စ္သူေဘးမရွိႏိုင္ျပန္ဘူးကြယ္………..

ဒါေပမယ့္………

ဘာျဖစ္လည္း……. အေ၀းေရာက္ခ်စ္ရင္း

တကယ္ကြဲ႕……ကိုယ္က လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမေရာက္ေနေပမယ့္

ခ်စ္သူကို ပုန္ကန္မေတာ္လွန္ဘဲ၊ မယုံရင္ဖတ္ၾကည့္

ႏြဲ႕ေႏွာင္းသြယ့္ပ်ိဳ၊ သက္ထက္ပိုမို႕

စဥ္စဥ္တမ္းတ၊ စိတ္၀ယ္တလွ်က္

မွန္းရြယ္ေရာ္ရည္၊ လြမ္းလူသည္လည္း…. လို႕ ေရွးေရွးက ပညာရွိေတြအသက္၀င္လာရင္

ေရးၾကလိမ့္မယ္… အခုေတာ့ သူတို႕လည္း ျမင့္ျမတ္ရာမွာ တရိုတေသအသိမ္းခံေနရခ်ိန္မို႕

စာသံေပသံမထြက္ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မရိုးတဲ့

ခ်စ္တယ္ခ်စ္သူရယ္…. လြမ္းလို႕လည္း ခ်စ္မိတာပါပဲကြယ္…….

အရိုင္းေခတ္ကေန အယဥ္ေခတ္ကိုကူးလာႏိုင္တာ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ သစၥာတရားေၾကာင့္ေလ….

ဘယ္လိုေခတ္ေတြပဲေရာက္ေရာက္

ဘယ္သို႕မွ မေျပာင္းမယ့္အခ်စ္နဲ႕

မနက္ျဖန္ေတြတိုင္းမွာ ကိုယ္ခ်စ္ေနမွာေနာ္……

လြမ္းလြန္းတဲ့အခါ မ်က္၀န္းေတြကိုမိွတ္

တိတ္တိတ္ေလးခဏေနလိုက္၊

တခါက ပန္းအကၡေတြကို တရိပ္ရိပ္ျပန္ခံစား

ကိုယ္မင္းအပါးကို လာခ်င္လြန္းျပီကြယ္…….

အခုေတာ့ အေ၀းက မ်က္လုံးခ်င္းဆုံရင္း၊ အေ၀းက စကားေတြဆိုၾကရင္း

ခ်စ္စရာဗင္လင္တိုင္းေန႕ေလးမွာ………..

ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းပါေစကြယ္…………

                                                ဘုန္းသန္႕ခန္႕

                                      P073206FEB13-5Panama