|
ဟိုးအရင္က ရက္ေတြကို ျပန္လြမ္းသလိုမ်ိဳးေပါ့.........
လမ္းမထက္မွာ ေလႏွင္ရာလြင့္ခဲ့တဲ့ရက္ေတြကို ျပန္ေကာက္ျပီး တစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္ထပ္ထပ္ခ်ဳပ္ထားခ်င္တယ္။ ၀တ္မႈန္၊ ျပီးေတာ့ မီးေတာက္ရစ္သမ္........ ငါ့သတၱမ၀ိဥာည္၊ ေကာ္ဖီၾကမ္းခါးခါး၊ မေလာက္မငမက္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀၊ တစ္ေယာက္တည္း၊ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တြဲ........ သိပ္ေပ်ာ္ဖူးတဲ့ ရက္နဲ႕လ၊ ဒီလိုနဲ႕မွာပဲ အသားမက်ခင္ လြင့္ရာက်လို႕ အခုေတာ့ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး..........။ ခဲဖ်က္ျဖဴျဖဴေလးေတာင္မလိုဘဲ ပ်က္ပ်ယ္ ဘာေတြျဖစ္ေနျပီလဲ....... ငါမသိတာက........ မ်ား၊ ငါမသိတာက.......မ်ား၊ ဒီလိုနဲ႕ တံခါးအထပ္ထပ္ၾကားမွာ ငါ အရာရာနဲ႕ ျခားလို႕ေန.............. ငါ.......... လက္ေတြက မလိုက္ေတာ့တဲ့အခါ ငါ့စကားလုံးတြဲေလးေတြ စိတ္နဲ႕ပဲေသဆုံး၊ ခံႏုိင္ရည္ရဲ႕ အဆုံးစြန္မွတ္ကို နီးကပ္လာတိုင္း.... ဖြင့္ဟဖူးတဲ့ နာမည္တစ္စက္ကိုလည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းအခ်က္ခ်က္နဲ႕ဖ်က္ေပးလိုက္ဖူးရဲ႕....... ဘယ္သူကို တုိင္တည္လို႕ ငိုေၾကြးျပရမယ္မွန္းမသိတဲ့အခါ ငါ................ ငါ................. ငါ.............. ေဖေဖ........ ဘ၀ကသာ ဒီလိုခ်ည္းဆို သားျပန္ေတာ့မယ္။ သားျပန္ေတာ့မယ္။ သားျပန္ေတာ့မယ္။ လူေတြက သိပ္ကို စြန္းေပလြန္းတယ္ေလ။ ဘုန္းသန္႕ခန္႕
1 Comment
kyi kyi
10/6/2010 05:10:28 pm
google ကေန မင္းလူရဲ႕စာတခ်ိဳ႕ရွာရင္းနဲ႕ ဘုန္းသန္႕ခန္႕ရဲ႕ ဆိုဒ္ကုိေတြ႕လို႕ ဖတ္သြားပါတယ္.. စုဗူးက horizon ပါ Leave a Reply. |
 Author
|
RSS Feed