မိုးထဲမွာ ရပ္ေနမိသူ

ငါက တအားေမွ်ာ္လင့္တတ္သူျဖစ္တယ္...
အိပ္မက္ေတြရယ္.. ေကာင္းကင္ျပာျပာရယ္..........
အရာရာရယ္ေပါ့...........
ဒူးေထာက္ထားလို႕...ပါတဲ့ ငါ့လက္လည္းေျမွာက္ခဲ့ပါတယ္။။
ေလးျမားကို ခ် ...........
ငါလက္လည္းေျမွာက္ခဲ့ပါတယ္....
ေတာ္ရုံတန္ရုံေပါ့ကြယ္....အရာရာမွာ .......
ငါခါးပါတာမ်ားျပီလား.......
ျမယာပင္ၾကီးကို ေမးခ်င္ပါတယ္...
သိုးေဆာင္းဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕မွတ္တမ္းမွာ ငါ့ကို ေရးေပးပါ။
ငါ ခါးပါတယ္... မ၀ါးပါနဲ႕....
ေထြးမယ့္ေထြး အခုေထြးပါ...
ဒါမွမဟုတ္ ေႏြးေအာင္ေထြးပါ..
တင္းက်ပ္ရုံတင္ဆို ငါ ... ေအာ္ငိုတတ္တယ္။
အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ ငါက ေလွ်ာ့ေပးလုိက္ပါ့မယ္။
အမွားတစ္စက္ေတာင္ မတင္ေအာင္ ေနေပးႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္...
သံသယမ်က္၀န္းတစ္စက္ေတာင္ မတင္ေအာင္ ေနေပးႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္.....
ငါက မတိုးတက္သူျဖစ္တယ္။။
သိပ္ျပီးေရွးရိုးဆန္ခဲ့လိမ့္မယ္။။
ငါ့မွာလည္း သိပ္ခင္မိသူရွိပါတယ္...။
စည္းသပ္သပ္မကေအာင္ကို တားေပးထားလိုက္တာမ်ား.. ဘယ္သူ႕အတြက္
ငါ့ ကိစၥေတြကို အေသးအမႊားျဖစ္ေစခဲ့တာလဲ။
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ေျပာဖုိ႕မလိုဘူး..။
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ....
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက...
ဒီလုိနဲ႕ ျမရာပင္တစ္ရုံလုံးတုန္ေအာင္...
ငါ................
မီးေတာက္ရစ္သမ္..ကို အျပန္ျပန္ဖတ္...
တစ္ခါတစ္ခါ သိပ္ကို..ငါ
အေမွာင္လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ေဆာက္လိုက္တဲ့တိမ္...ေတြ
မိုးလိုသြန္းသြန္းျဖိဳးရြာ........
ငါ ထီးပိတ္ျပီး မိုးထဲရပ္ေနမိတယ္။
                          ဘုန္းသန္႕ခန္႕