မုန္တိုင္းႏွင္ႏွင္ အေ၀း

အဲဒီ မိုး...ေကာင္းကင္မွာ ေပ်ာ္ပါေစ...
အဲဒီ မိုးေကာင္းကင္မွာ ေပ်ာ္ပါေစ...
တိမ္ေတြက ပုံမညီ ေျပာင္းလဲ...
တိမ္ေတြ ကပုံမညီ ေျပာင္းလဲ...
အခ်င္းခ်င္း တိုးတိုက္ေျခြ ေၾကြၾကျပီ။
အတၱကို ကြာတာ ဘ၀ ခြာလိုက္လာလို႕
မငိုဖုိ႕ ေျပာျပီး  တစ္ရက္မပ်က္ထစ္ထားတဲ့
ေလွနံလည္း ေရနံေခ်း၀...
ဘာမ်ား က်က်ေပ်ာက္ေနတာလဲ။
ဘာမ်ား ခ်ခ်ေဖ်ာက္ေနတာလဲ။
“အသုံးလုံး” မေၾကဘဲ
ေလာကဓံကို အရာတ၀င္လုပ္မိေတာ့
=က( မန္း+ တန္း ){(လိုက္ရ) ( သြား+ စား + နား )}
စိတ္ ဆာ...ရာဆီ သြားေနၾက။
စိတ္ ဆာရာဆီ မေရာက္ၾက။
ေၾသာ္...
 ငါက ေကာင္းကင္အျခားမွာ
ပြင့္ခ်င္တဲ့ ၾကယ္ကိုး
       ေလာကနဲ႕
                 မုန္တိုင္းႏွင္ႏွင္ေ၀းတယ္။
                                         ဘုန္းသန္႕ခန္႕