စစ္ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး

အဲဒီမိုးတိမ္ေတြပါပဲ.... ငါ့ကို အဆက္ဆက္ခုတ္ခ်ခဲ့တာ။။။။။။။။။။။။။။။။
ငါက ယုံလုိ ပုံအပ္ခဲ့မိသူလား။
ငါက ပုံကို ယုန္လုိ႕ ထင္မွတ္ခဲ့သူလား။
ငါ့ကုိ ဘယ္နတ္ဘုရားက အမွားလကၡဏာတပ္ေပးလုိက္တာလဲ။
ငါက ဘယ္နတ္ဘုရားဆီ လက္ျဖန္႕ ေတာင္းခံမိတာလဲ။
ေၾကကြဲတယ္။ ေနျမဲပဲ ေနခ်င္ခဲ့သူပါ....
ဘာမွ ျပင္ဆင္မထားမိခဲ့ဘူး....
စစ္ခရာသံၾကားမွ ျပာရီျပာယာထ...
ေအာ္ ..... ငါက ယုံလုိ႕ ပုံမိခဲ့သူေလ။
ငါ့ ဓါးဟာ...သံေခ်းနဲ႕ ခါးေနရဲ႕ ..............။
ေတာက္.................။ ။
အိပ္မက္ေတြေခါက္သိမ္းပစ္လုိက္တယ္။
မီးေတာက္ေတြေတာက္ပလုိ႕ ......... အျမီးအေမာက္မတည့္ဘူး။
မနက္ျဖန္ေတြမွာ ေကာင္းပါေစ...
သဘက္ခါမွ စစ္႐ႈံးခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲ...
ငါ.......၀င္မႏြဲသင့္ဘူး......။
မုန္းတယ္......ငါ့ကိုယ္ငါ မုန္းတယ္။
ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မျမင္ရတဲ့ ပင္လယ္လို...
ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မေတြ႕ ရတဲ့ အေမွာင္လုိ .......
မုန္းတယ္...............အတၱေတြ ႏုိင္သမွ်ခၽြတ္ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့........ျပႆနာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဆီ အလည္လာတယ္။
လက္မကမ္းပါဘူး...တံခါးမေခါက္ဘဲ ရြာက်သြားတယ္။
စိတ္ေလတယ္။...ကိုယ့္ေခါင္းမိုးက မိုးမလုံတာလား။
ေျမေပၚက ေနေကာင္းကင္ကို ရြာခ်င္ခဲ့လုိ႕ ပဲ လား။
အိပ္မက္မက္ရင္ေတာင္.... ဒူးေထာက္ခဲ့သူပါ။
အိပ္မက္ေျခာက္နဲ႕ ဖားေကာက္ခ်င္သူျဖစ္ခဲ့ျပီ။
ငါ့ေအာင္လံေတာ္..............ငါ့ေအာင္လံေတာ္.............
အို...........ေလၾကမ္းေတြေ၀းပါေစ။
ေလၾကမ္းတို႕ ေ၀းပါေစ။
ေလၾကမး္တို႕ အေ၀းရပ္ကို ငါ ရွာေပးခ်င္ပါတယ္ေလ။
စစ္ျမင္းတစ္ပါးရဲ႕ ေနာက္ဆုံးရက္လို.......
သံကိုက္ရာေတြနဲ႕ ကိုယ္ခ်ပ္တန္ဆာေဟာင္းလို...
ေအးေလ.................... ၾကာခဲ့ျပီပဲ..........
ငါ ဒီေျမက ထြက္သြားေတာ့မယ္။
သားသတ္ရုံေတာ့မပို႕ ပါနဲ႕ .............ကြယ္။
ဘုနး္သန္႕ ခန္႕