တစ္ေခတ္လုံး လုံလုံျခဳံျခဳံစိုခဲ့တဲ့မိုး

ခ်စ္သူေရ....
            တစ္ေခတ္လုံးစို သြားေအာင္
ငါ့ကိုသာ ကြင္းကြက္ျပီး
                  ဒီမိုးေတြရြာလိုက္ျပီလား.....
ငါ့တစ္လမ္းလုံးရြဲရြဲငိုလို႕......
                 ဘယ္သူမွလည္း လိုလိုလားလား ေဖးကူမေခ်ာ့....
စာအုပ္ထဲမွာ မင္နီေတြကလြဲရင္...
င့ါ.....အံကိုက္ရာေလးပဲေတြ႕ရမယ္။
ေဆာင္းတစ္ဘ၀လုံးကို
      အေႏြးအကၤ်ီေလးတစ္ထည္နဲ႕.....
ခိုကပ္ရပ္တည္ရဲတတ္႐ုံကလြဲရင္
တစ္ျခားဘာမွ လုပ္မျပတတ္ဘူး။
၁။ ``ထုတ္ျပန္ခ်က္ၾကီးေတြ႕ေနတာေတာင္
            ဟုတ္ရဲ႕လားဟယ္......မတန္မဆ´´ ဆိုတဲ့ စကားေတြၾကားမွာ
    ကိုယ္...တစ္ျခားဘာမွ လုပ္မျပခဲ့သလို...
၂။ ကၽြန္ေတာ္မျပိဳင္ခ်င္လို႕ပါဆိုျပီး
               တ႐ိုတေသျငင္းခဲ့တာကိုေတာင္
အတင္း၀င္ႏြဲခိုင္းခဲ့တဲ့ အခိုက္...
ဘာမွ မေရးဘဲ ျပန္ေပးခဲ့တဲ့ စာျဖဴရြက္လို.....
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တိတ္တိတ္ေလးေငးေနပါရေနာ္။
ငါဆိုတာ.....
                ငါဆိုတာ.....
ျမိဳ႕ျပအလယ္လမ္းမတစ္ေတာမွာ
စိတ္ေလႏွင္ရာ သြားလာလြင့္လူးေနသူ၊
အခန္းငယ္နံရံထက္ေပၚမွာ
Graffiti ေတြကို စိတ္ထင္တုိင္းခ်ယ္မႈန္းတတ္သူ၊
 ေကာ္ဖီၾကမ္းတစ္အိုးတည္ရင္း၊
ကဗ်ာ တ႐ိုးစင္းရင္း၊
အိပ္ယာခင္းေလးနဲ႕ ေ၀းေနတတ္သူ၊
အခုေတာ့ဘယ္လိုမွ........မိုးစိုစို ေအာက္မွာ
မတ္မတ္မရပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
အိုး...မယ္ေတာ္ေကာင္းကင္
မိုးေတြကို ခဏေလးရပ္ေပး
ဘ၀မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ငိုပါရေစ။
ငိုတယ္ဆိုတာ သိသြားေအာင္
            ငိုလုိက္ပါရေစ။
ခ်စ္သူ....
ငါ...မင္းကို ေရေမ်ာကမ္းတင္ခ်စ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္တာကြယ္။
အေပါ့စားျပဇတ္မဟုတ္လို႕ ဘယ္အရာကို မွ လည္း ဟာသ မစြက္ခဲ့ဘူးေလ။
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ဆိုမွသာ မင္းေဘးမွာ
ခပ္႐ို႕႐ို႕ရပ္ေပးခ်င္ခဲ့တာေပါ့။
ဘယ္သူမဆို ခ်စ္သူကို ေရႊေပၚျမတင္ ခ်စ္ခ်င္ရွာမွာပဲ။
 အတူသြားအတူလာ။
ခ်စ္သူက စကားေတြ တစာစာေျပာေနတာကို
 ေတာင့္တေက်နပ္ၾကမွာပဲ။
မိုးစက္ေတြထဲမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ျခဳံ....လုံၾကမယ္။
ေဆာင္းည အိပ္မက္မွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ေထြး....ေႏြးၾကမယ္
ေႏြလယ္ရက္ေတြမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ေဖးမ.....ေအးျမၾကမယ္။
ဘယ္လိုမ်ား...ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းေအးေလမလဲ။
ဒါေပမဲ့.......
             အိပ္မက္ေလးမက္ရင္းမက္တပ္.....
သံပါတ္ေလးရပ္သြားတယ္။
တကယ္ေတာ့....၀တ္မႈန္ရယ္....ု
               နင္က ............တယုတယ ျပသထားတဲ့
                                   ေကာက္႐ုပ္မေလးျဖစ္ျပီး
               ငါက..............တန္ဖိုးကိုေတာင္မေမး၀ံ့တဲ့
                                    လွမ္းေငးသူေကာင္ေလးျဖစ္ေနရတယ္။
အဲဒိေတာ့.....
                   ခ်စ္လြန္းတဲ့ငါ အေ၀းကိုသာ
နင့္ရဲ႕......အေ၀းကိုသာ ေငးေနလုိက္ပါ့မယ္ကြယ္။
အိုး...မယ္ေတာ္ေကာင္းကင္
မိုးေတြကို ခဏေလးရပ္ေပး
ဘ၀မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ငိုပါရေစ။
ငိုတယ္ဆိုတာ သိသြားေအာင္
            ငိုလုိက္ပါရေစ။
                               ဘုန္းသန္႕ခန္႕






-