အေမွာင္လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ေဆာက္မိေသာတိမ္

        အေမွာင္လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ေဆာက္မိေသာ တိမ္
                
                (၁)
လူငယ္ဘယ္ႏွစ္ဦးမ်ား ဒီလိုလဲက်ခဲ့ျပီလဲ။
.........    ..............    ............
.........    ..............    ............
ဘာမွ ခ်ယ္မႈန္းမထားတဲ့ ပန္းခ်ီခ်ပ္လို
နက္လြင္ရိႈင္းရိႈင္းေတာက္စားသြားတဲ့
    အညိဳေရာင္မ်က္၀န္း
ငါ.........ေလ
မင္ဆီကပဲ ပ်ားရည္ခ်ဳိကို ေသာက္ပါရေစ။
ငါ ရယ္သြမ္းေသြးဖူးပါရဲ႕......
ေအာင္လံတလူလူလင္းခဲ့ေသာ
    စစ္ေျမက သူရဲေကာင္းရာဇ၀င္မွာ
ပန္းဘာသာစကားေတြကို
    ရယ္သြမ္းႏွိမ့္ခ်ဘူးပါရဲ႕.........။
အခု မ်က္တစ္ခတ္မွာမွ
အို.......စစ္ေျမျငိမ္းျမသြား
    ႏွင္းေတြ၊သီခ်င္းေတြ
ဘယ္ကက်လာ၊ေကာင္းကင္ကလား။
ငါေသြးစြန္းဓားေတာင္
စကၠဴေဟာင္းတစ္ခ်ပ္လို ၫႊတ္က်...........
တိုက္ေမာင္းသံေတြ၊တံပိုးခရာသံေတြ
    ဆူဆူ၀ံ့၀ါလွ်ံမည္ၾက။
မ........ဟုတ္..........ဘူး၊မဟုတ္ခဲ့ေလဘူး။
`ရင္ဦးဟိန္းသံ´
    ဟုတ္မယ္။ဟုတ္လိမ့္မယ္။
ျမိဳ႕ပ်က္ဖုန္ဆိုးေခတ္ဆီကေန ငါ့ကိုငါ လက္တြဲ......
အံတင္းဆြဲထူစကတည္းက
ေသးဆုံးသြားေသာ ``ပန္းရဲ႕ရင္ေသြးႏွင္းကာရံ´´။
မင္းလက္နဲ႕သာ သိမ္းလိုက္စမ္းပါ.......၀တ္္မႈန္။
တကယ္ေတာ့ငါ့ခန္းေဆာင္ဟာ
တစ္စုံတစ္ပြင့္အတြက္ ဦးေဆြးဆံျမည့္ မထမ္းရြက္ႏိုင္ေတာင္မွ
ဓားပစ္လွံခ် မင္းေရွ႕မွာ ဒူးတစ္ဖက္ေထာက္လို႕ေန.......
၀တ္မႈန္.......၀တ္မႈန္.......၀တ္..........မႈန္........
    အလယ္ေခတ္အေမွာင္မိုက္အတြက္
    ခဏတစ္ျဖဳတ္ေတာ့
        ငါ့ကို............................
ရိႈက္ငင္၀မ္းနည္း ငိုခြင့္ေပးပါကြယ္။
        
        (၂)
ျပကၡဒိန္ဦးကို လွန္မိေတာ့
ခြပ္ေဒါင္းေတြ ျငိမ္သက္တဲ့လ
မီးတိမ္ေတြေတာင္ တေပါက္ေပါက္က်လို႕
ၾကယ္ေတြလည္းမွိန္ေဖ်ာ့ဖ်လ်ျပီ။
ေတးေတြက သီခ်င္းကိုမဆိုေတာ့ဘူး။
သံစဥ္ေတြေဟာင္းႏြမ္းေျမ႕ၾက
ေၾသာ္........ညေလေျပမွာေတာင္
အလင္းရနံမပါေတာ့ဘူး။
မူးမူးမိုက္မဲ ေလွ်ာက္ခဲ့သူ
ခလုတ္ထိျပီးကာမွ ပန္းငယ္ကို ရမး္တမိ။
မ်က္စီစုံၫွိမ္းလို႕ တိမ္ရိပ္ကိုပိတ္
အေမွာင္ထဲမွာ ႏွင္းကို ျမင္ခ်င္မိ။
ေလေျပေတြ ျငိမ္းသြားရင္ေတာင္
ကိုယ္........ဆက္လြင့္ေနဦးမယ္။
ကိုယ္ဆိုဖူးပါတယ္၊
ျမိဳ႕ငယ္ငယ္ရဲ႕ ေတးအိမ္ကိုေပါ့.......
    ``ပန္းငုံေခတ္၀တ္႐ုံ´´
ရွက္လြန္လြန္းတဲ ပန္းေတြ ဟုန္းေနေအာင္ဖူးလ့ဲသည့္ေနရာ။
ဒီေခတ္ေရာက္ျပီးမွေတာ့ ဒီေတးကို
    ကိုယ္လည္း ခပ္္ေလးေလးေတာ့
တိုးေဖ်ာ့ဖ်ဖ် ဆိုပါရေစ........၀တ္မႈန္။
ကိုယ္.........................................
...................................................
...................................................
    လြမ္းလွေမာျပီ။
အေခတ္ေခတ္ေခါင္းငုံ႕ကာ
    မ၀ံ့မလပ္ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ရသမွ်၊
ေၾကာက္လန္႕တိုးမွိန္ျပီး
    အေ၀းက အလင္းျမစ္ဆီ
က်စ္က်စ္၀ွက္ထိတ္ေငးခဲ့ရသမွ်၊
    သူ႕ကို ေပါက္ကြဲပြင့္လန္းခြင့္ ေပးလိုက္႐ုံနဲ႕
လက္၀ဲရင္ခန္းဟာ ရနဲေတြလႊမ္းသြားမွာပါ။
ဒီစကားကို ယုံပါ။
မင္းအတြက္ အႏွစ္ခုနစ္ရာ မငိုေၾကြးႏိုင္ေပမဲံ
    အေျခအေနသင့္ခ်ိန္တိုင္း
ေျမၾကီးေခတ္မွာေတာင္ ပန္းေတြပြင့္ဖူးပါတယ္။
    သတၱဳအိပ္မက္ မက္ခိုက္မွာေတာင္
မင္းနာမည္ေလးကို ေအးေအးျငိမ့္ျငိမ့္ပ်ဳိးကာ
    ေတးလိုဆိုျပီး ကိုယ္ႏိုးထဖူးပါတယ္။
အညၾတေတေလတစ္ပါးကို ေမ့ထားလိုက္ရင္ေတာင္မွ
    စကားရိပ္ေတြကို မေမံပါနဲ႕လား........၀တ္မႈန္ရယ္။

        (၃)
တစ္ေနရာရာက...................
(အတိအက်ဆိုရရင္ လက္၀ဲဖက္အသင္ေခ်ၤယ်ေကာသက)
တစ္စုံတစ္ေယာက္အတြက္
(ငါ့ကို ၀ုန္းခနဲေတာက္ေအာင္ ပန္းနဲ႕႐ိွု႕သြားသူ)
လြမ္းရာသီအိပ္မက္တို႕ ၀န္းပျပီး
သက္ျပင္းမွီသေလာက္
    ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္းတစ္္ဆုပ္သာသာ
လွ်ံလြင္လင္းလဲ့လို႕
    ရင္႐ိုင္း႐ူး႐ုံရဲရရင္................
ကိုယ္ဟာ.........လိပ္ပိန္တစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့.........။        ။
>>(၀တ္မႈန္တစ္စက္အတြက္ပြင့္ေသာမီး၊ဘုန္းသန္႕ခန္႕)

ဒီေတးအေဟာင္းေလးကိုပဲ
    တမ္းတေမြ႕ေလ်ာ္ ဆိုမိတယ္.........။
ငါ.........အိုမာခရမ္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို
    မဖတ္ဖူးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့.....
မင္းကိုေတာ့ ပန္းလို ၾကည့္ေနဖူးတယ္။
အေ၀းက.........ဟိုး..........အ.......ေ၀း.........ၾကီး.........ကေပါ့
ဒီဇင္ဘာ (၃၁)က၊ ဇန္န၀ါရီ (၁)ရက္ကို ေငးသလိုမ်ဳိး၊
မိုးစက္ေၾကြေလးက တိမ္ဆိုင္အုပ္အုပ္ၾကီးကို လြမ္းသလိုမ်ိဳး၊
ငါ...........ေငးရီလိႈက္ဖိုေနပါတယ္........။
မင္းသိခ်င္.........သိပါလိမ့္မယ္........၀တ္မႈန္
ငါဟာ ငါ့ကိုယ္ငါ စိတ္ပိုင္းျပီး
တစ္စတစ္စက္ မကေအာင္ လုပ္၀ံ့သူပါ။
အျခားတစ္ဖက္မွာေတာ့
    သိမ္း၀ွက္ခ်ဳပ္တည္း၊စကားေတြ မင္းၾကားေအာင္
ဟီးမျပႏိုင္ခဲ့ဘူး။
တစ္အဏုျမဴ၀က္ေလာက္ေတာင္မွ ႏႈတ္ဖ်ားက
စိမ့္စီးယိုမက်တတ္သူ........။
ထားလိုက္ပါ..............
ထား..........ခဲ့.........လိုက္...........စမ္း.........ပါ.........။
ရဲ၀ံ့မိုက္႐ွုးသူတစ္ေယာက္ရဲ႕.......
လူၾကိဳက္သိပ္နည္းတဲ့ မ်က္၀န္းေတးကို
ဆံႏြယ္တံတိုင္းဆင္ယင္ မင္း.........ကာႏိုင္ပါတယ္။
Wutt Mhone,
    Tell me only the truth;
don't beat about the bush.
Is there a chance for me, the inferior?
......................as for me____
......................as for me,
There is no cencellation for you
if and only if you go away from me;
As flowers will never abandon  
        their blosoom.
I ploughed my heart Only For Your Smile,
and the Hervest Time belong to only you.
If even the wind may scatter
        with your hate,
I still will keeping my sailing unto you.
>>{A portrait of the sorrow Age (Appendix), Phone Thant Khant}

ကိုယ္ဆက္လြင့္ေနပါ့မယ္..........ေမွာ္ႏွင္းမႈန္ရယ္
အ.................................................................................ေ၀း
            ၾကီး
မွာလင္းေနေစဦး
မီးအိမ္ကို ၫိွမ္းျပီး မင္းကို မက္မက္မူးမူးေမာ့္ေမာ္ဖူးေနမွာပါ။
ၾကိဳးေတြျပတ္လို႕ အသက္နဲ႕ဆက္ထားတဲ့ ဂစ္တာအိုကိုပိုက္
    သူမိုက္ေတးပိုဒ္ေတြကို တီးခတ္ေနဦးမွာပါ။
ထုပ္ပိုးထားတဲ့ ``ေက်ာက္စာကြဲစ´´ ေတြနဲ႕အတူ၊
စစ္႐ွုံးသူရဲ႕ ခါးက်ဳိးက်သြားတဲ့ ေအာင္လံတစ္လက္နဲ႕အတူ၊
Acqurirs ရဲ႕ေတးသြားစေတြနဲ႕အတူ
        မင္းဆီ.........ဆန္တက္ေနဦးမွာပါ.......၀တ္မႈန္.....။

            (၄)
ကိုယ့္ေရွ႕က ျဖတ္သြားတဲ့ တိမ္ေတြကို
လွမ္းေျပာမိတယ္........
လမ္းၾကဳံရင္ေတာင္ ခ်စ္သူ အိပ္စက္ေနတာေလးကို
    မေႏွာက္ရွက္ပါနဲ႕........။
၀တ္မႈန္ငယ္.......
မင္းသိခ်င္မွသိပါလိမ့္မယ္ေလ........
ညေတြကို အိပ္မပစ္ဘဲ မင္းအတြက္
ပန္း႐ုံေတာကို ရနံသြင္းေပးေနမိတဲ့ ရက္ေတြ.......၊
လမ္းမၾကီးထက္ကေန ဖယ္ဆင္းေပးလိုက္ရျပီးေသာ
သဲမႈန္တစ္စုနဲ႕အတူ ကိုယ္.......
    မီးအိမ္ျပာျပာေလး မွိ္န္ေဖ်ာ့ဖ်လ်ျပီး
ကႏြဲ႕ကယိမ္းလြင့္ေနတတ္တဲ့ ခန္းစည္းစေတြရွိမယ့္
မင္းအခန္းငယ္ဆီ ၀ဲေ၀့မႈန္သီေငးေနမိေသာညေတြ.......၊
ကိုယ္ေပ်ာ္ေနပါတယ္................ခ်စ္ရေသာသူရယ္.....
မိုးစက္ေတြ က်လာစအခါမွာ
ျမက္ငယ္ပင္ေလး စိမ္းစိုလင္းလက္ေနသလိုကို
.................................ေပ်ာ္ေနတတ္ခဲ့ပါျပီ။
တစ္ဖက္တည္းခတ္တဲ့ လက္ခုပ္သံ
    ဘယ္သူမွ မၾကားလိုက္ရေပမဲ့
ေလညင္းေလးေတြ သိပါရဲ႕ေလ။
ျပီးေတာ့............
    ငါ့ရဲ႕.........ၾကယ္ညိဳႏွစ္စင္းလည္းသိမွာပါ။
ဒါေပတဲ့ကြယ္............
အညၾတအႏၵေတြရဲ႕ သမိုင္းစာမွာေတာင္
ခပ္ညံ့ဖ်င္းအႏၵစာရင္း၀င္တဲ့ ေကာက္ေလးကို
.    .    .    .    .      --        .      .    .      .    .
.         .           .        --                 .      .            .     .
.    .    .    .    .             --        .   .              .    .
.         .         .               --    .      .            .         .
.    .    .    .    .        --    .      .    .     .     .  

ကိုိယ္အတြက္ကေတာ့
    မေတာ္တဆ မ်က္၀န္းတစ္ခ်က္မွာ
တစ္တပ္လုံးပ်က္လို႕မ
လက္ထဲက တိုက္ပြဲ၀င္ဓားေတာင္
မင္းဖ၀ါးေအာက္ ေပ်ာ္စီးက်သြားပါေပါ့.......




ကိုယ့္ဘုရင္ကိုလဲခ်ပစ္ရင္း

        (၅)
တခါတစ္ရံမွာေတာ့ တမ္းတမိတတ္တာပါပဲ..........
တလဲ့လဲ့ေတာက္ေနတဲ့
တပင္တိုင္ ဖေယာင္းတိုင္တိုကို ေတြေတြၾကီးေငးရင္း၊
ကိုယ့္စိတ္ထဲက တမ္းတတီတာ ေျပာခ်င္တာေတြကို
    နားစိုက္ေထာင္ေပးမယ့္...........ခ်စ္သူ
ဘယ္လိုေဒသမွာ ဘယ္ပုံနန္းစိုက္ေနပါလိမ့္လဲ။
နံရံေတြထက္က စိတ္ထိတိုင္းပြင့္ပြင့္လာရတဲ့
Graffiti ေတြကလည္း ကိုယ့္ကို
    ခပ္စူးစူးစိုက္ၾကည့္လို႕ေနၾကျပီ။
ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ ကုပ္ကပ္ေကြးေနရျပီးေသာ
    သတၱဳဗူးခြံတစ္ခုဟာ
တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ေခတ္ေကာင္းခဲ့မယ့္ပုံပါပဲ။
    မုေယာႏွံတို႕ကေတာ့
ႏွစ္ခ်ဳိ႕သိုေလွာင္ခံခဲ့ရတာေပါ့ေလ။
အိမ္ေျမာင္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ဆာေလာင္စြာ..................
အစာေခ်ာင္းရမႈ႕ေတြက ကိုယ့္ဆီကူးစက္လာရဲ႕။
    ကိုယ္လည္း  မင္းအျပဳံးေတြကိုဆာတယ္.......၀တ္မႈန္။
ျပီးေတာ့..........
    သူကန္းတစ္ေယာက္လို ၀ိုးတိုးစမ္းတမ္းလြမ္းရေပါ့။
အေကာင္းဆုံး လုပ္ႏိုင္တာက
    ``မီးေတာက္ရစ္သမ္´´ကို
``သတၱမမ်က္၀န္း´´ေတြနဲ႕ တေျမ႕ေျမ႕ဖတ္မိေနျပန္တာပါ။
ေနာက္ဆုံး           မွာ    ျဖဳတ္ခနဲဆို က်ဳိးက်
    လမ္းမက ဂ်ပ္ပစီမီးတိုင္ၾကီးေအာက္မွာ.............ငါ
    .....    .....    .....    .....    .....    
....        .....        .....        ....
....    .....    .....    .....    .....    .....    ....
....        .....        .....        ....
အို................ပန္း႐ုံရနံရွင္
ေတေလတစ္ဆူရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သမွ်ဟာ
သခင္ မဖတ္မိမဲ့ ဤစာပိုဒ္ႏြမ္းေတြရယ္သာ။
လမ္းကိုရွာ ကမ္းေတြေပ်ာက္ရွ
ဗို႕အားမျပည့္တဲ့ အလင္းနဲ႕ ညေတြပဲ ပုံစု။
    လက္ခုပ္နဲ႕ ခပ္ယူလိုက္ေသာ သမုဒၵရာေတာင္
လက္ေခ်ာင္းၾကားက ယိုစိမ့္..........။
    ေရွးကခ်စ္သူေတြေရာ............................
လြမ္းတဲ့ရက္ေတြမွာ အိပ္ေပ်ာ္အိပ္မက္မက္ခဲ့ၾကသလား။
မိုးစက္႐ုံတိမ္တို႕ေရ...........
    ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ငါ့ကို ရြာေပးပါ။
မိုးစက္ေတြကို ေငးလိုက္၊
ေခါင္းအုံးငယ္ကို ေထြးပိုက္ရင္း
အျပင္ကို ခဏေလး
    ခ်စ္သူေငးမယ့္ အခိုက္မွာ
မိုးစက္ေတြအစား
    ငါ့ကိုေတြ႕သြားေစခ်င္ရဲ႕။
မေႏွာက္ယွက္၀ံ့ပါဘူး..........၀တ္မႈန္
    မထူးျခားသလုိသာ
      ဆက္ဖတ္ပါ။
ကိုယ္ကေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေလးပဲ
    ေျမနဲ႕၀င္တိုက္
ရင္ကိုခြဲရင္းမိုက္ပစ္မယ္။
ေနာက္ေတာ့
    .................
    .................။

        (၆)
ပါးပါးေလးလူးထားတဲ့
    ရင့္မႈန္လင္းေတာက္ေသာ အျပဳံးကိုခ်ီ
ခ်စ္သူၾကြလာတယ္။
(ၾကြလာတယ္ ဆိုတာက ၀ံ့စားရဲ႕၀င့္စြာ
    လွမ္းလာတာကို ဆိုခ်င္တာပါ။
လူးလွပ္ရွပ္ျပာလာတာ မဟုတ္ရပါဘူး။)
ဟုတ္တာေပါ့............
သူမဟာ ေၾကြက်လာရသည့္
ေသာၾကာနတ္ဘုရင္မေလးကိုး...........။
ကိုယ္ကေတာ့ ငိုက္စိုက္
ဓာတ္တိုင္ေအာက္က အိမ္ယာမဲ့ေခြးေတြနဲ႕အတူ
ခ်စ္တဲ့စိတ္ကို မလုံမလဲဖုံးရင္း
    စကၠန္႕နဲ႕အတူ ႐ူးရျပန္ရဲ႕။
ဒီလိုအက္ေၾကာင္းထပ္ေနမဲ့
    ဓာတ္ျပားေတြပဲမ်ားခဲ့ပါတယ္.......ခ်စ္သူ။
တိုးတိုးေလး........တကယ့္ကို တိုးတိုးေလးရယ္ပါ။
    ``သိပ္ခ်စ္တယ္ ႏွင္း၀တ္မႈန္´´။
ငါျခဳံထားတဲ့ အေမွာင္၀တ္႐ုံေၾကာင့္
မင္းငါ့ကို မျမင္သိႏိုင္ဘူး။
    ကဗ်ာကရာဆြဲဖြင့္
ေၾသာ္..........ငါလႊမ္းပစ္မိရင္လည္း
    ``ေနမင္း´´ေပ်ာက္သြားရေတာ့မယ္။
ဒီအတိုင္းပဲ ဆက္၍
    မင္းကို ေမွာင္ခိုဆက္ခ်စ္ေနေတာ့မယ္ကြယ္။
တကယ္လို႕မ်ားသာေပါ့............၀တ္မႈန္
    စိတ္ကူးနဲ႕ အိပ္မက္ထိပ္တိုက္ေတြ႕ခဲ့ရင္.........
Is 2[I+U]=V?
If I=1x2x3x4x5x6;may be 6!,of course.
U=∫ 15x dx,(0~2)+{√(278784) . [lim (1-cos2θ/θ),θ tend to 0)]}
B=2.25 per 1/μ and μ be micro unit.
V is square root of B.
            ဘုန္းသန္႕ခန္႕